Pałac Narodów w Genewie – siedziba ONZ

pałac narodów ONZ w genewie

Genewa kojarzy się nie tylko ze szwajcarskimi zegarkami i bankami, ale  również z dyplomacją  i międzynarodowym dialogiem. To tu znajduje się Pałac Narodów – siedziba ONZ oraz wiele organizacji o zasięgu ogólnoświatowym. Liczna rzesza dyplomatów z każdego zakątka globu stanowi jedną szóstą wszystkich mieszkańców. I trzeba przyznać, że ta dyplomatyczna aura odbija się na charakterze miasta. Z jednej strony jest spokojne, niespieszne, poukładane i harmonijne. Z drugiej zaś – wielokulturowe, dynamiczne, tolerancyjne i otwarte dla wszystkich, bez względu na pochodzenie, kolor skóry czy wyznanie. 

 

Dyplomatycznym symbolem Genewy jest Pałac Narodów (Palais des Nations), który swoją nazwę wziął od założonej w 1920 roku Ligi Narodów. 24 października 1945 roku przemianowano ją na Organizację Stanów Zjednoczonych, ale nazwa pałacu pozostała niezmienna. Jest to druga pod względem wielkości główna siedziba ONZ, ustępując jedynie centrali w Nowym Jorku. Dwie pozostałe główne siedziby ONZ znajdują się w Wiedniu i Nairobi.

Co ciekawe, Szwajcaria jest członkiem ONZ dopiero od 2002 roku. Przez wiele stuleci szczyciła się statusem państwa neutralnego, nie związanego żadnymi traktatami międzynarodowymi i nie będącego częścią wielu międzynarodowych organizacji. Dlatego dołączenie do Organizacji Narodów Zjednoczonych poprzedziło wprowadzenie poprawek do szwajcarskiej konstytucji i przeprowadzenie ogólnopaństwowego referendum. Już wcześniej, bo w 1992 roku, szwajcarski parlament zezwolił na udział swoich „wojsk” w operacjach pokojowych ONZ (kraj oficjalnie nie posiada armii, a jedynie coś w rodzaju militarnych sił obrony).

Pałac Narodów wzniesiono między 1929 a 1938 rokiem, zaś jego rozbudowy dokonano na przełomie lat 50. i 60. Jest większy od Wersalu, położony w rozległym parku z widokiem na piękne Jezioro Lemańskie i Alpy. Tylko pozazdrościć takich warunków pracy i widoków z okna wszystkim pracownikom. Swego czasu dołączenie do ich grona było na liście moich małych-wielkich marzeń, a wizyta w Genewie i w siedzibie ONZ miała przede wszystkim walory rozpoznawcze.

 

Zwiedzanie Pałacu Narodów

Gmach ONZ jest otwarty dla wszystkich zainteresowanych, ale nie za darmo. Bilet wstępu kosztuje 12 CHF i uprawnia do około godzinnego zwiedzania z przewodnikiem. Na początku każdy odwiedzający musi wyrobić identyfikator wraz ze zdjęciem – zdjęcie robią pracownicy za pomocą śmiesznej, małej kamerki, którą wyciągają w naszą stronę i nie sposób na takiej fotografii wyjść korzystnie. Cała procedura trwa naprawdę krótko. Następnie trzeba się udać do innego budynku, w którym turyści dzielą się na grupy językowe i oczekują na swojego przewodnika. Długość oprowadzania i odwiedzane sale są uzależnione od tego, czy w tym czasie odbywają się jakieś międzynarodowe spotkania.

W gmachu znajdują się 34 sale konferencyjne oraz kilkadziesiąt mniejszych sal do spotkań. Główna i jednocześnie największa sala to Assembly Hall, która nie jest zbyt często używana. Jej znakiem rozpoznawczym jest umieszczony na obitej drewnem ścianie symbol ONZ przedstawiający widok globu z bieguna północnego, otoczony przez wieniec laurowy jako znak pokoju. Celowo zastosowano taką, a nie inną perspektywę, aby nie faworyzować żadnej części świata.

genewa sala onz

 

Sala szalonego artysty

Najbardziej spektakularną i wyróżniającą się salą jest Sala Praw Człowieka (Human Rights and Alliance of Civilizations Room), której charakterystycznym elementem jest kolorowy sufit. Jego twórcą jest Miquel Barcelò, artysta z Majorki, który korzystał ze wsparcia dwudziestu współpracowników. Aby osiągnąć ten szalony efekt, używał wielkich tub wypełnionych farbą, z których strzelał do góry, tworząc kolorowy miszmasz i charakterystyczne nacieki przypominające stalaktyty. Zastosowanie wielu kolorów ma oddawać różnorodność i wielokulturowość członków ONZ, zaś stalaktyty symbolizują jedność. Ta artystyczna zabawa trwała rok i kosztowała podobno 18 mln euro.

genewa pałac narodów

 

Pałac Narodów – Sala negocjacji

Trzecią najsłynniejszą salą jest Sala Posiedzeń Rady (Council Chamber) zwana alternatywnie Salą Francisco de Vitoria. Był to hiszpański teolog, filozof i prawnik oraz zwolennik idei wojny sprawiedliwej. Dostęp do sali jest ograniczony ze względu na liczne posiedzenia, które się w niej odbywają. Była ona świadkiem licznych rozmów pokojowych i międzynarodowych negocjacji. Znajdujące się w niej murale, utrzymane w żółto-złoto-brązowej kolorystyce, stworzył kolejny hiszpański artysta – José Marìa Sert. Jeden z obrazów przedstawia personifikację solidarności pod egidą prawa, co stanowi nawiązanie do etosu ONZ.

 

Wewnątrz Pałacu Narodów znajdują się także tymczasowe wystawy malarskie i rzeźbiarskie, których twórcami są osoby pochodzące z różnych części świata, niekoniecznie w swym fachu wybitne lub szerzej znane. Przemierzając kolejne korytarze, można się także natknąć na prezenty podarowane przez zagraniczne delegacje (zazwyczaj obrazy, ceramikę lub ręcznie wyszywane dywany), a także popiersia i pomniki wielu osobistości, wśród których znajduje się podobizna Ignacego Jana Paderewskiego – pierwszego reprezentanta Polski w Lidze Narodów.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *